Haadmenu iepenje
Alvestêdetochtrûte
De start op de Sudergreft yn Ljouwert

De Fjirde Alvestêdetocht waard op 12 febrewaris 1929 ferriden.

Tolve jier wachtsjenBewurkje

Nei twa tochten yn 5 jier mocht de Feriening De Fryske Alve Stêden eins net kleie. Nei de lêste tocht yn 1917 bruts lykwols in rêstiger tiid oan. Tolve jier soe it duorje eardat de tocht wer organisearre wurde koe. Doe't de froast yn de winter fan 1928 op 1929 goed trochsette, wie it dan ek net ferwûnderlik dat opnij de Alvestêdekoarts útbruts. It frear dat it ongele, dat net allinnich de Sudersee, mar ek de Waadsee befrear. Auto's rieden nei de eilannen en werom. In Alvestêdetocht koe net útbliuwe: op 7 febrewaris makke de feriening bekend dat de tocht op 12 febrewaris ferriden wurde soe.

It waarBewurkje

It kwik sakke dy tolfde febrewaris nei 18 graden ûnder nul. Dit kombinearre mei in snijende noardewyn soarge derfoar dat de tocht ien fan de swierste ea wurden is. Net allinnich yn Fryslân, mar yn hiel Europa wie strange froast. Yn Berlyn waard 22 graden ûnder nul mjitten, yn Moskou frear it 37 graden en der waard grute dat it yn Mongoalje 57 graden ûnder nul west hawwe soe.

De startBewurkje

Yn de Earste Alvestêdetocht en de Twadde Alvestêdetocht kamen in protte riders net opdagen omdat se it iis net fertrouden. By de start fan de Fjirde Alvestêdetocht kamen minsken lykwols net opdagen omdat it te kâld wie. Fan de 268 riders foar de toertocht kamen 65 net opdagen. By de wedstrydriders gienen der mar fjouwer foarôf foar omlizen, wêrtroch't der 98 oan de start ferskynden. In soad publyk kaam net opdagen om de manlju starten te sjen. Mar in inkele Ljouwerter liet him sjen by de start oan de Willemskade. Om achtjin minuten oer fiven setten de âlvestêdetochtriders út ein.

 
Karst Leemburg komt yn Wâldsein oan

De wedstriidBewurkje

Fuortendaliks nei de start lei Karst Leemburg út Ljouwert op kop, mar al gau wisten Cornelis Jongert út Ilpendam en Nico Pronk út Warmenhuzen de kopposysje yn te nimmen. Pronk en Jongert hiene by de weromwei fan Dokkum nei Ljouwert in foarsprong opboud fan 4 minuten op de efterfolgersploech besteande út Uiltje Stienstra, Catharinus Stienstra, Arie van Beekum en G. Wieberdink. Yn Harns waard Leemburg útnûge foar kofje by in omke. De útnûging waard oannomd, want Leemburg lag ommers al 20 minuten efter op de koprinner. Hjirnei barde ien fan de singelierste perioades út de Alvestêdeskiednis. Yn Hylpen kaam om alve oere net it duo Pronk en Jongert oan, mar Karst Leemburg. Yn in stik fan fjirtich kilometer wie in efterstân fan tweintich minuten ombûgd yn in foarsprong fan achttjin minuten. Leemburg bleau dêrnei de hiele rit foarop riden, mar by Drylts stelde de foarsprong al net folle mear foar, mar 3 minuten op Jongert.

De einBewurkje

Sa stil as it by de start wie, sa fol wie it by de finish yn Ljouwert. It seach swart fan de minsken by de Willemskade dêr't de riders binnenkomme soene. It publyk wie optein. Der lei net allinnich in Fries foarop, mar sels in Ljouwerter! Leemburg, dy't fannijs in sprint ynsetten hie doe't hy hearde hoe ticht syn efterfolgers by him wienen, wist wer in foarsprong op te bouwen. In soad Friezen lieten Karst Leemburg in stik efter harren rêch ride om him wat út de wyn te hâlden. Yn dizze tiid seach nimmen hjir frjemd fan op. It waard rekkene ta it thúsfoardiel. Yn in tiid fan 11 oere en 9 minuten kaam Leemburg oer de finish. Doe't it Alvestêdebestjoer op him ôf kaam om de winner te lokwinskjen spruts hy de wurden: Earst nei myn âlde mem!.

UtslachBewurkje

De ridersBewurkje

Fan de 206 toerriders hellen 103 de finish. Fan de wedstrydriders wisten 11 binnen de beëage twa oeren nei de winner binnen te kommen. Guon hellen de finish net omt se te let wienen. In wedstrydrider holp by Dokkum mei it blussen fan in famke dat hy út in brânend hûs rêde koe. Hjirnei fûn hy syn efterstân te grut om noch fierder te riden. Yn it Earste Fryske Redensmuseum yn Hylpen in noch in bysûndere rariteit fan de Fjirde Alvetêdetocht te sjen, de ôfferzen tean fan Karst Leemburg. Op sterk wetter stiet dizze yn in fitrinekast. Der die dizze kear in bûtenlanner mei, dat wie Sussdorf út de Feriene Steaten. Sussdorf ried de tocht net út.