Ferskil tusken ferzjes fan "Seno (keizer)"

Isaurië -> Isaurje
(Isaurië -> Isaurje)
[[Ofbyld:Tremissis-Zeno-RIC 0914.jpg|right|thumb|250px|Trimissis fan Zeno , op de efterside wurdt in oerwinning fierd]]
'''Flavius Zeno''' ( ? - [[9 april]] [[491]] ), ek wol neamd '''Zeno de IsauriërIsaurjer''', berne as '''Tarasicodissa''', wie keizer fan it [[East-Romeinske Ryk]] fan [[9 febrewaris]] [[474]] oant syn dea op [[9 april]] [[491]] (mei ûnderbrekkings).
 
==Skiednis==
Zeno wie in [[haadling]] fan de [[Isauriërs]], in striidber folk dat earder wenne yn it gebiet om de tsjintwurdige stêd [[Adana]] yn [[Turkije]]. Alhoewol’t it folk al in skoft diel útmakke fan it [[Romeinske Ryk]], wienen sy altiten rûch bleaun. Under keizer [[Leo I fan Byzantium|Leo I]] hienen de IsauriërsIsaurjers in wichtige posysje krigen yn de haadstêd [[Konstantinopel]]. Sy waarden brûkt as tsjinwicht tsjinoer de grutte ynfloed fan de [[Goaten]] en [[Alanen]] yn dy tiid.
 
Zeno boaske mei Ariadne, de dochter fan Leo I, en krige twa soannen: [[Leo II fan Byzantium|Leo]] en Zeno. Hy soe syn soannen beiden oerlibje. Leo II, soe tenearsten de opfolger wurde fan keizer Leo I. Hy waard tegearre my syn heit keizer fan it easten. Mar doe’t Leo II yn febrewaris [[474]] ferstoar bleau syn heit allinne oer as keizer.
 
Mei Zeno kamen de IsauriërsIsaurjers op de troan en dat joech oanlieding ta ûnderlinge striid. Oare haadlingen ûnder de IsauriërsIsaurjers woenen ek ynfloed hawwe, wylst de [[Byzantinen]] fan harren ôf woenen. Sa kaam it dat al trije moanne nei de dea fan Leo II, Zeno fan de troan ferdreaun waard troch [[Ferina]] (de frou fan Leo I) mei har broer [[Basiliskus]].
Zeno flechte nei [[Isaurië]]Isaurje, wêr’t hy earst ek noch oanfallen waard troch [[Illus]], in IsauriërIsaurjer dy't him ferbûn hie mei Basiliskus. Dizze Illus soe lykwols letter Zeno wer helpe de troan werom te krijen. Yn augustus [[476]] kaam Zeno as keizer werom. Ferina besocht letter noch in pear kear om Zeno te fermoardzjen, (tegearre mei wer Illus, dy't sy yn [[476]] nota bene noch besocht hie te fermoardzjen), lykwols sûnder sukses. Yn [[484]] hie Zeno ek te krijen mei [Leontius]] as tsjinkeizer.
 
Fanwege al dizze problemen koe Zeno him kwealik bemuoie mei it westlike part fan it Romeinske ryk. Hy stipe [[Julius Nepos]], in neef fan Leo I as keizer yn it westen oant syn dea yn [[480]], mar doe hie Nepos feitlik al gjin macht mear oer it grutste diel fan it West-Romeinske ryk. Wol hat er al it mooglike dien om de opstanneling [[Orestes]] mei syn soan [[Romulus Augustulus]] tsjin te wurkjen. Dêrby sluet hy in pakt mei de oanfierder fan de [[Germanen]] yn it Romeinske leger yn Itaalje [[Odoaker]], dy't tsjin Orestes yn opstân kaam. Hy gong der mei akkoard dat Odoaker himsels ta kening beneamde yn [[Itaalje]] en dat der gjin nije keizer yn it westen kaam. Nei it ôfsetten fan Romulus Augustulus yn [[476]] en de dea fan Nepos yn [[480]] wie Zeno de ienige keizer fan it Romeinske ryk, dat feitlik allinnich noch út it easten bestie.
56.977

bewurkings