Ferskil tusken ferzjes fan "Hindrik de Hillige"

red en st
(red en st)
'''Hindrik II''', mei de bynamme '''de Hillige''' (* Bad Abbach by [[Hildeheim]], [[6 maaie]] [[973]] of [[978]] yn Bad Abbach by- [[HildeheimGrone]], [[13 july 1024 yn]] [[Grone1024]] ), wie sont [[1002]] kening fan it Eastfrankyske ryk (Regnum Teutonicorum) en keiserkeizer fan it [[Hillige Roomske Ryk]] fan [[1014]] oant- [[1024]].
 
Hy wie de soan fan de Beierske hartoch Hindrik II, "de Rûzjesiker", en syn frou Gisela. Hy wie de oerpakesizzer fan Hindrik I en stamde sadwaande út de Beierske sydline fan de Ottoanen. Nei't er op [[9 july]] [[1002]] as Eastfrankyske kening kroane wie, kroane paus Benediktus VIII him op [[14 febrewaris]] [[1014]] as keiserkeizer fan it Hillige Roomske Ryk. Hindrik II wie mei keiserinnekeizerinne Kunigunde boaske. HjeHja krigen gjin bern. DertrochDêrtroch wie Hindrik II de lêste keiserkeizer út it slachtelaach fan de Ottoanen.
 
Oars as syn foargonger Otto III konsintrearekonsintrearre Hindrik II him op it ryksgebiet noardlik fan de [[Alpen]], hy fierde foaral ferskate kearen oarloch mei Poalen en gie mei tsjinsin trijeris nei YtaaljeItaalje. Yn syn tiid kaam it ta in yntinsivearingyntinsivearring fan it keningsbewâld. Fan binnenút makke Hindrik it ryk fêster troch neiere persoanlike en politike bannen mei de tsjerke. Troch skinkings en nije stiftings soarge hy derfoar dat de bisdommen fêste punten fan de keninklike macht waarden en krige hy derfoardêr tsjinstbetoan foar werom. Hy besocht boppedat de keninklike macht fan it rykskleaster, dy't in part fan it ryksleger levere, fuort te sterkjen. Yn [[1007]] stifte hy in bisdom yn Bamberg, in stêd, dy't net as in oare stêd mei syn namme ferbûn is.
 
De kroanykkronyk fan [[Thietmar fan Merseburg]], dy't troch de kening yn 1009 as bisskopbiskop fan [[Merseburg]] beneamtbeneamdt waard, jild as wichtigstewichtichste boarne oar Hindrik II en syn tiid. It wurdt foar de tiid fan Hindrik II sels as haadoerleaveringhaadoerlevering besjoen.
56.981

bewurkings