Nuuk: ferskil tusken ferzjes

2 bytes lytser ,  11 jier lyn
L
[[]]
L (sa dan.)
L ([[]])
Fuort dêrnei stjoerde kening Freark IV trije fregatten mei personiel en materialen om in fort bouwe te kinnen. De measten fan harren wiene feroardielden en [[Prostitúsje|prostituees]] dêr't de measten fan al yn it jier stoaren oan [[skuorbot]] en oare syktes.
 
Fan 1733 oant 1734 wie dêr in wetterpokke-epidemy; it grutste part fan de lânseigen befolking stoar dêroan en Hans Egede syn frou ek. Nei 15 jier Grienlân, yn 1736, gie Hans Egede werom nei Denemark. Soan Paul Egede bleau efter om it wurk fan syn âlden fuort te setten. Fierders gienen ek Moravyske misjonarissen[[misjonaris]]sen yn dy kontreien oan it wurk.
 
Om 1850 hinne rekke it gebiet om Nuuk yn in krisis. De Europeanen hienen sykten meibrocht dêr't de Grienlanners gjin wjerstân tsjin hienen en in kultuer ynbrocht dy't botste mei dy fan de lânseigen befolking meibrocht. In protte Grienlanners libben yn earmoed. Yn 1853 kaam [[Hinrich Johannes Rink]] yn Grienlân oan en hy seach dat de Grienlanners in protte fan harren kultuer en identiteit ûnder de ynfloed fan de Denen ferlern hiene. Dêrom sette er yn 1861 út ein mei Grienlân syn earste krante, ''Atuagagdliutt'', dy't in Grienlanner as redakteur hie. Dy yn Nuuk festige krante soe letter in soad betsjutte foar it begryp fan de Grienlanners fan harren eigen kultuer.
 
Mei de iepening yn [[1874]] fan de Grienlânske [[Pedagogyske Akademy|kweekskoalle]] waard Godthåb in ûnderwiissintrum. De universiteit fan Grienlân, [[Ilisimatusarfik]], is dêr ek fêstige.