Folkert Harmens Kuipers: ferskil tusken ferzjes

gjin bewurkingsgearfetting
(kt)
No edit summary
[[Ofbyld:Byltnis fan Kuipers en syn frou boppe it mausoleum.jpg|thumb|''ByltnisByldnis fan Kuipers en syn frou boppe it mausoleum'']]
[[Ofbyld:Skilderij fan it warehûs fan Kuiper yn New York.jpg|thumb|''Warehûs Folkert Harmen Kuipers op it skilderij yn Coopersburg'']]
[[Ofbyld:Coopersburg yn Akkrum.jpg|thumb|''Coopersburg fan de foarkant'']]
'''Folkert Harmens Kuipers''' (''Cooper''; [[23 oktober]] [[1843]], [[Akkrum]] - [[31 desimber]] [[1904]], [[New Rochelle (New York)|New Rochelle]]) wie in sakeman-filantroop. Hy is de stifter fan [[Coopersburg]] yn [[Akkrum]] ( [[8 jannewaris]] [[1901]], in tehûs foar 44 âlden fan dagen boppe de 65 jier yn Akkrum, en fan in soartgelikens tehûs yn Chicago. Kuipers [[Emigraasje|emigrearre]] yn [[1866]] nei [[Feriene Steaten|Amearika]] en stifte dêr grutte 'stores' yn [[Chicago]] ([[1866]]) en [[New York City|New York]].
 
== Libben en wurk ==
Kuipers wie de soan fan Willem Harmens Kuipers en Yttje Rommerts de Vries. Hy boaske Antoinette Geraline De Graaff. Yn [[1866]], doe't er 23 wie, emigrearre it húshâlden nei Amearika, dêr't er syn namme feroare ta ''Frank H. Cooper''. By syn earste omswalkingen kaam er yn stêden as Buffalo en Chicago, dêr't er in ûndernimming begûn. Hy bedarre op't lêst yn New Yorkotte yn New York, dêr't er tegearre mei syn kompanjon Harry Siegel in grut warehûs oprjochten hat dat noch altyd bestiet, fergelykber mei Harrods of La Fayette. Op dit gebou liet hy in [[fjoertoer]] sette, dy't jûns en nachts syn ljochtbondel oer New York skine liet inom ditdat warehûs yn de belangstelling te setten. Yn lettere jierren is dizzede fjoertoer weihelle troch oare ûndernimmers.
 
Yn [[1902]] ferkoft Cooper syn oandiel oan Siegel, mar sûnder him hie de saak net mear it âlde sukses. Cooper syn jonges gongen yn it selde slach fan saken, mar net ien fan harrrenharren hie sa'n sukses as harren heit.
 
As begoedige sakeman kaam Folkert alle jierren werom nei syn bertedoarp om by syn âlden oan te gean. Hy waard rekke troch de earmoede fan de âlderein dy’t er om him hinne seach en rjochte in stifting op. DizzeDy stifting hie as doel om earmelju ûnderdak en fersoarging te jaan yn in fersoargingstehûs dat yn [[1900]] klear wie en de namme fan de woldogger krige: Coopersburg.
Folkert Kuipers leit mei syn frou yn in prielgrêf by Coopersburg begroeven.