Bulgaren: ferskil tusken ferzjes

Content deleted Content added
LNo edit summary
L Bewurkings fan "Sashko1999" (oerlis) werom set ta de ferzje fan "Drewes".
Lebel: Weromdraaiïng
Rigel 2:
 
== Skiednis ==
De namme ''Bulgaren'' waard yn 'e twadde ieu foar it earst neamd en ferwiisd nei in groep Turkske stammen dy't oan' e rivier de Wolga wenje. Tsjintwurdich binne dizze stammen bekend as ''Protobulgaren''. De namme it wierskynlik komt wierskynlik fan it Turkse wurd ''Bulgha'', dat "sabel" ynhâldt, hokker foarwerp troch de groep as totemsymboal brûkt west hawwe soe. By it Grutte Folkeferfarren lûke guon fan de Protobulgaarske stammen yn de 4e iuw nei it westen, wylst oare stammen nei it suden ferfarre oant yn Armeenje. Yn de 6e iuw festigje inkele stammen har te noarden fan de Donau en wurde bûnsmaten fan it Byzantynske Ryk. Lykwols falle sy tegearre mei Slavyske stammen de Byzantinen oan en festigje ferskate kanaten op de Balkan. Asparoech is de bekendste foarst en wurdt sjoen as de stifter fan Bulgarije. InStadichoan pearwurdt ieuwenit neiProtobulgaarske defolksdiel formaasjetroch fanit 'eSlavyske steat,assimilearre waardenen de Protobulgaren troch de Slaven assimilearrekerstene. Yn de 10e iuw wurde de Bulgaren ûnder it keizerskip fan Basilius de Bulgarendeader troch de Byzantinen ûnderhearrich makke, mar yn de 12e iuw komme sy yn opstân en witte harren ûnôfhinklikens yn stân te hâlden oant en mei de 14e iuw, as harren keninkryk troch de Ottomanen oerweldige wurde.
 
Yn 1878 befrije de Bulgaren har fan it [[Ottomaanske Ryk|Ottomaanske]] jok en besykje in folslein Bulgaarske identiteit te ûntwikkeljen dy't ek [[Masedoanjes (Slaven)|Masedoanjers]] en de Slavyske bewenners fan de Moesia[[Dobrûdzja]] en [[Bessarabje]] omfiemet, Thracemar endy't de goed slavisearre [[Rûmenen]] (foaral yn [[Dobrûdzja]] en [[Walachije]]) útslute. OantDizze ferskillen late ta de [[Twadde WrâldoarlochBalkanoarloch]] derdêr't wienenfergees besikingenby tebesocht foarmjenwaard in [[Grut-Bulgarije]] te festigjen. De Masedoanjers hawwe dêrnei op harren eigen identiteit de klam lein.
 
{{stobbe-folkekunde}}