Haadmenu iepenje

Tim McGraw (folút: Samuel Timothy McGraw; Delhi (Louisiana), 1 maaie 1967), is in Amerikaansk countrysjonger, lietsjesskriuwer, muzikant, muzykprodusint en akteur. Hy is ien fan 'e grutte stjerren fan 'e countrymuzyk, en hat troch de jierren hinne 3 Grammy Awards en withoefolle oare prizen wûn. McGraw hat yn 'e Feriene Steaten allinnich al mear as 40 miljoen platen ferkocht, wat him ta de op twa nei bêstferkeapjende country-artyst en de op sân nei bêstferkeapjende artyst aller tiden makket. Syn bekendste nûmers binne Don't Take the Girl, It's Your Love en Live Like You Were Dying. Hy is troud mei countrystjer Faith Hill, mei wa't er ferskate duëtten opnommen hat.

Tim McGraw
Ic queue music 48px.svg sjonger en/of muzikant
Tim McGraw.jpg
persoanlike bysûnderheden
echte namme Samuel Timothy McGraw
nasjonaliteit Flag of the United States.svg Amerikaansk
berne 1 maaie 1967
berteplak Delhi (Louisiana)
etnisiteit Flag of Germany.svg Dútsk
Flag of France.svg Frânsk
Flag of Ireland.svg Iersk
Flag of England.svg Ingelsk
Flag of Italy.svg Italjaansk
Flag of the Netherlands.svg Nederlânsk
Flag of Scotland.svg Skotsk
Flag of the Czech Republic.svg Tsjechysk
Ulster Banner.svg Ulstersk
wurkpaad
sjenre country
sjongtaal Ingelsk
ynstrumint gitaar
grutste hit(s) Don't Take the Girl
It's Your Love
Live Like You Were Dying
jierren aktyf 1990 – no
prizen 3x Grammy Award
offisjele webside
www.timmcgraw.com

Ynhâld

Libben en karriêreBewurkje

JonkheidBewurkje

McGraw waard yn 1967 berne yn Delhi, yn 'e Amerikaanske steat Louisiana, as it ienlingsbern fan Elizabeth Ann "Betty" D'Agostino, in servearster, en Frank Edwin "Tug" McGraw jr., dy't letter yn 'e Feriene Steaten ferneamd wurde soe as honkbalspiler foar de New York Mets en de Philadelphia Phillies. McGraw is fan tige mingd etnysk komôf, mei't syn pake oan memmeskant Italjaansk wie en syn beppe oan memmeskant Iersk, wylst er oan heiteskant Ulstersk (d.w.s. Noardiersk protestantsk), Ingelsk, Skotsk, Frânsk, Nederlânsk, Tsjechysk en Dútsk bloed hat.

McGraw syn heit Tug spile yn 1966 honkbal foar de Jacksonville Suns, en wenne yn Jacksonville yn in apartemint boppe dat fan 'e famylje D'Agostino. Betty D'Agostino gie doedestiden noch nei de middelbere skoalle, en doe't hja in relaasje mei McGraw syn heit krige en swier rekke, waard hja troch har âldelju nei famylje yn Louisiana ta stjoerd om it bern te krijen. Tim McGraw waard troch syn mem grutbrocht yn it plakje Start, yn Louisiana. Hy droech de efternamme Smith en miende dat syn styfheit Horace Smith syn biologyske heit wie. Yn 1978 fûn er by tafal syn eigen bertebewiis doe't er yn in kast nei krystpresintsjes socht, wêrnei't syn mem him fertelde hoe't it echt siet. McGraw besocht doe kontakt te krijen mei syn biologyske heit, mar dy ûntstried sân jier lang dat er syn soan wie, oant er McGraw einlings en te'n lêsten erkende doe't dy achttjin jier wie. Neitiid hiene hja in nauwe bân oant Tug McGraw yn 2004 kaam te ferstjerren.

 
Wolkomsboerd fan it plakje Start, yn 'e steat Louisiana, dat dermei pronket dat Tim McGraw der wenne hat.

As bern mocht McGraw graach oan wedstrydsport dwaan, wêrûnder honkbal. Nei de middelbere skoalle koed er troch in sportbeurs trochleare oan 'e Universiteit fan Noardeast-Louisiana (no de Universiteit fan Louisiana te Monroe). Yn dy snuorje learde er om gitaar te spyljen en song er út en troch as strjitmuzikant. Neffens eigen sizzen brochten syn keamergenoaten syn gitaar gauris wei op in sideplak om't er yn dy tiid fan gitaarspyljen noch net folle bakte. Yn 1987 kearde McGraw syn mem werom nei Jacksonville, yn Floarida, en McGraw gie mei. Hy learde noch in jier oan it Mienskipskolleezje fan Floarida te Jacksonville, mar doe joech er it learen oer en ferfear nei Nashville, yn 'e steat Tennessee, de haadstêd fan 'e Amerikaanske countrymuzykyndustry, mei as doel om in karriêre as muzikant te begjinnen.

SjongkarriêreBewurkje

Nei ferskate jierren yn Nashville omstipt te hawwen wêrby't er it neat te rom hie, loek McGraw yn 1990 de oandacht fan it platelabel Curb Records. McGraw hie in demo-single makke dêr't syn heit Tug in kopy fan krigen hie, en Tug draaide him wylst er mei in goekunde fan him út 'e plate-yndustry ûnderweis wie. In pear wiken letter mocht McGraw syn tape foar de platebazen by Curb ôfspylje, en dy beaën him op grûn dêrfan in kontrakt oan. Twa jier letter, yn 1992, hied er syn earste hitsje mei Welcome to the Club, in nûmer fan syn nei himsels neamde debútalbum.

Nei noch in pear oare lytse hitsjes brochten McGraw en Curb Records yn 1994 syn twadde album út, Not a Moment Too Soon, in nuveraardich tapaslike titel foar de cd dêr't er mei trochbriek. De earste single fan dy plaat, Indian Outlaw, liet nochal wat stof opwaaie om't de tekst delbûgend foar Yndianen oer wêze soe, en guon radiostasjons wegeren om it nûmer te draaien. De kontroverse joech McGraw lykwols bekendheid en die him dêrtroch mear goed as kwea. De twadde single fan Not a Moment Too Soon, mei as titel Don't Take the Girl, helle it earste plak op 'e countryhitlisten, en yn 1995 die de titelsong itselde.

All I Want wie McGraw syn trêde album, dat publisearre waard yn 1995, en daliks nei it earste plak op 'e country-albumlisten sprong. Der waarden mear as 2 miljoen eksimplaren fan ferkocht. De nûmers I Like It, I Love It en She Never Lets It Go to Her Heart wiene wer nûmer 1-hits, wylst trije oare lieten fan 'e cd yn 'e top 5 kamen. Yn 1996 gie McGraw op in toernee mei sjongster Faith Hill as syn iepeningsact. It bewuste toernee hiet The Spontaneous Combustion Tour ("It Spontane Untbrâningstoernee"), op 'e nij in tige tapaslike namme, want Hill en McGraw foelen as in blok foarinoar en krigen al mei gauwens in affêre, en Hill briek har ferloving mei muzykprodusint Scott Hendricks ôf. Doe't se ûntdieken dat Hill yn ferwachting wie, trouden sy en McGraw op 6 oktober 1996. It houlik hâldt noch altyd (mids 2014) stân, en se hawwe trije dochters, Gracie Katherine (1997), Maggie Elizabeth (1998) en Audrey Caroline (2001). Neffens eigen sizzen hawwe Hill en McGraw sûnt harren trouwen besocht om nea langer as trije dagen byinoar wei te wêzen.

 
Tim McGraw en Faith Hill op 'e útrikking fan 'e American Music Awards, yn 2009.

McGraw syn folgjende album wie Everywhere, dat yn 1997 wer boppe-oan yn alle countrylisten stie en dêr't 4 miljoen eksimplaren fan ferkocht waarden. It duët It's Your Love, mei Hill, stie seis wiken efterinoar op nûmer 1, wûn sawol Academy of Country Music Awards as Country Music Association Awards, en waard nominearre foar 2 Grammy Awards (de wichtichste Amerikaanske muzykpriis). Oare topnûmers fan dizze cd wiene de titelsong Everywhere, Where the Green Grass Grows en Just to See You Smile, dat in rekôr fêstige troch 42 wiken lang yn 'e hitlisten hingjen te bliuwen. Mei syn fyfde album A Place in the Sun, út 1999, sette McGraw syn opmars fuort. Dy cd waarden sa'n 3 miljoen fan ferkocht, en nûmers as Please Remember Me, Something Like That en My Best Friend dominearren wikenlang de countryhitlisten. Oan 'e ein fan 'e jierren njoggentich naam McGraw noch twa duëtten op mei syn frou, dy't beide diel útmakken fan albums fan har. Just to Hear You Say that You Love Me wûn ferskate prizen, mar it wie Let's Make Love dat McGraw syn earste Grammy besoarge.

Yn 2000 kaam McGraw syn earste kompilaasje-album út, titele Greatest Hits, dat njoggen wiken lang boppe-oan yn 'e albumlisten stie, en dêr't krapoan 6 miljoen eksimplaren fan oer de toanbank giene. Dêrmei wie it ien fan 'e bêstferkeapjende albums út 'e skiednis fan 'e countrymuzyk. Datselde jiers rekken McGraw en kollega-sjonger Kenny Chesney op toernee yn Buffalo behelle yn in hângemien mei de plysje, nei't Chesney it yn 'e kop krige om in ritsje op in plysjehynder te meitsjen en de plysjes mienden dat er it hynder stelle woe. Doe't McGraw him dermei bemuoide, waarden beide sjongers arrestearre foar mishanneling, mar nei ûnderfreging sûnder oanklacht frijlitten. Under in konsert op it George Strait Country Music Festival, in pear wike letter, ferskynde Faith Hill oan 'e ein fan 'e jûn yn in plysje-unifoarm op it poadium om in ferraste McGraw ôf te fieren.

McGraw syn sechsde album, Set This Circus Down, kaam út yn april 2001, en omfette û.m. de hits Grown Men Don't Cry, Angry All the Time (mei Faith Hill), The Cowboy in Me en Unbroken. Teffens song er yn datselde jier it duët Bring On the Rain, mei sjongster Jo Dee Messina, dat op it earste plak yn 'e hitlisten binnenkaam. Yn 2002 brocht McGraw it album Tim McGraw and the Dancehall Doctors út, dat er tsjin 'e gewoanten fan 'e countrymuzyk yn mei syn toerneeband de Dancehall Doctors opnaam (yn 'e Amerikaanske country is it wenst om albums op te nimmen mei saneamde sesjemuzikanten, en toernees ôf te wurkjen mei toerneebands). McGraw woe mei dizze cd lykwols erkenning skinke oan 'e bydrage dy't syn fêste toerneeband oan syn súkses levere hat. It nûmer Real Good Man helle it earste plak en She's My Kind of Rain it twadde plak op 'e hitlisten.

 
McGraw by in optreden yn Dallas, yn 2009.

Live Like You Were Dying wie McGraw syn achtste album, en kaam út yn 2004. De titelsong, dy't opdroegen wie oan McGraw syn biologyske heit Tug McGraw, dy't earder dat jiers oan in harsenstumor ferstoarn wie, waard in grut súkses, en wûn in Grammy Award en ferskate oare prizen. Oan 'e ein fan datselde jier hie McGraw noch in grutte hit mei Over and Over, in ûnwierskynlik duët mei hiphop-sjonger Nelly, dat tsien wiken lang boppe-oan 'e hitlisten stie. It wie McGraw syn earste oerstap nei in oar sjenre (dat fan 'e soft rock-ballad), en wie ek yn it bûtenlân in grut súkses, dêr't it in nûmer 1-hit wie yn Grut-Brittanje en yn 'e top tsien stie yn Denemark, Dútslân, Eastenryk, Kanada, Roemeenje en Switserlân.

McGraw syn Soul2Soul II Tour, fan 2006, ferkocht hast 1,1 miljoen kaartsjes en brocht krapoan $89 miljoen yn 't laadsje, wat it ta it bêstferkeapjende toernee út 'e skiednis fan 'e country makke. Yn 2007 kaam der alwer in nij album út, Let It Go, wêrfan't de earste single, Last Dollar (Fly Away) op 'e nij in nûmer 1-hit wie, wylst If You're Reading This en it duët mei Faith Hill I Need You elts twa Grammy-nominaasjes yn 'e wacht sleepten. Yn dyselde snuorje wie McGraw ek aktyf as muzykprodusint, û.m. fan it duo Halfway to Hazard. McGraw syn tsiende studio-album, Southern Voice, waard útjûn yn oktober 2009, mei as súksesfolste nûmer It's a Business Doing Pleasure with You. It folgjende album, Emotional Traffic, dat úteinlik yn 2012 útkaam, wie McGraw syn lêste album foar Curb Records, mei't der spul ûntstien wie oer de publikaasje (yn 2008) fan in trêde kompilaasje-cd sûnder McGraw syn tastimming. De deilisskip waard yn 'e rjochtseal útfochten doe't McGraw dêrnei net mear foar Curb wurkje woe en de platemaatskippij him oanklage foar kontraktbrek, mar yn novimber 2011 stelde de rjochter McGraw yn it gelyk. Yn maaie 2012 tekene McGraw in nij kontrakt mei Big Machine Records, dêr't er yn 2013 syn tolfde studio-album, Two Lanes of Freedom, útbrocht. Op it stuit wurket er oan wer in nij album, Sundown Heaven Town, dat yn septimber 2014 útkomme sil.

FilmkarriêreBewurkje

Behalven as sjonger is McGraw ek aktyf as akteur. Syn debút makke er datoangeande yn 1997, yn in ôflevering fan The Jeff Foxworthy Show, as de rivaal fan haadpersoan Jeff Foxworthy. Letter spile er û.m. in sheriff yn 'e film Black Cloud en in bazige heit fan in jonge footballspiler yn 'e film Friday Night Lights (beide yn 2004). Syn earste haadrol hied er yn 2006, yn Flicka, in ferfilming fan it bekende boek fan Mary O'Hara oer de leafde tusken in famke en in mustang. McGraw spile de rol fan 'e heit, dy't syn dochter net begrypt. Dêrnjonken produsearre er ek de soundtrack fan 'e film. Koart foar't Flicka útkaam, krige McGraw in eigen stjer op 'e Hollywood Walk of Fame, op Hollywood Boulevard, tusken dy fan Julie Andrews, William Shatner en Greta Garbo yn.

 
Tim McGraw syn stjer op 'e Hollywood Walk of Fame.

Yn 2009 hie McGraw in wichtige byrol yn 'e film The Blind Side, as Sean Tuohy, de man fan Sandra Bullock har personaazje Leigh Anne Tuohy. De film wie basearre op it wierbarde ferhaal fan Michael Oher, in dakleaze Afro-Amerikaanske tiner út in brutsen gesin, dy't yn Tennessee, yn it Amerikaanske Suden, opnommen wurdt yn it blanke gesin fan 'e rike Tuohy's, dy't him helpe om syn talinten te ûntdekken. Foar har rol yn The Blind Side wûn Sandra Bullock in Oscar yn 'e kategory bêste aktrise. Yn 2010 kaam fierders de film Country Strong út, wêryn't McGraw in James Canter spilet, de man en manager fan 'e fiktive countrysjongster Kelly Canter (Gwyneth Paltrow).

Oare aktiviteitenBewurkje

Njonken syn wurk is McGraw ek allegeduerigen djip behelle yn goeddiedige aktiviteiten. Sa rjochte er yn 1994 al it Swampstock-muzykfestival op yn syn bertegebiet yn noardeastlik Louisiana, dêr't elts jier 11.000 minsken op ôfkomme. De opbringst giet folslein nei de pleatslike mienskip, dy't der nije sportfjilden en sportnedichheden mei oanlein en oanskaft hat en der teffens kolleezjebeurzen foar de jongerein út 'e krite mei betellet. Fierders holp McGraw om jild byinoar te krijen foar it Country Music Foundation Hall of Fame and Museum, yn Nashville, en hold er yn it ferline geregeldwei lytse benefytkonsertsjes yn 'e stêden dy't er oandie op toernee, de jûns foarôfgeande oan it eigentlike konsert.

Fuort nei't New Orleans yn 2005 troffen wie troch de orkaan Katrina setten McGraw en Faith Hill harren persoanlik yn om foarrieden nei oerlibbenen te bringen. Teffens joegen se ferskate benefytkonserten, wêrfan't de opbringst nei de Katrina-slachtoffers gie. Letter dat jier rjochten McGraw en Hill de Neighbor's Keeper Foundation ("Hoeder fan Jins Neiste Stifting") op, in goeddiedichheidsorganisaasje dy't him ynset foar de earste libbenbehoeften yn gefal fan grutskalige natoerrampen. Dêrnjonken set McGraw him ek geregeldwei yn foar it Reade Krús, en mids 2010 organisearre er mei Hill in benefytkonsert fan ferskate country-artysten, wêrmei't mear as $2 miljoen ophelle waard foar de slachtoffers fan 'e oerstreamings yn maaie fan dat jier yn sintraal Tennessee, wêrby't 22 minsken omkamen en foar $2 miljard oan skea oanrjochte waard.

PolitykBewurkje

McGraw hat der nea in geheim fan makke dat er lid fan 'e Demokratyske Partij is. Hy hat oanjûn grut respekt te hawwen foar de eardere Amerikaanske presidint Bill Clinton, en dat er yn 2008 en 2012 Barack Obama stipe. Yn fraachpetearen hat er yn 2006 en 2008 ferskillende kearen oanjûn dat him skielk in karriêre yn 'e polityk wol wat taliket. Sa soed er wol senator of mooglik gûverneur fan syn thússteat Tennessee wurde wolle.

DiskografyBewurkje

AlbumsBewurkje

Studio-albums
Jier Titel Prizen en nominaasjes Resultaat
1993 Tim McGraw n.f.t. n.f.t.
1994 Not a Moment Too Soon wûn in American Music Award foar album fan it jier   Feriene Steaten: 6x platina
  Kanada: 2x platina
1995 All I Want n.f.t.   Feriene Steaten: 3x platina
  Kanada: platina
1997 Everywhere wûn in CMA Award foar album fan it jier   Feriene Steaten: 4x platina
  Kanada: 2x platina
1999 A Place in the Sun wûn in CMA Award foar album fan it jier   Feriene Steaten: 3x platina
  Kanada: platina
2001 Set This Circus Down wûn in American Music Award foar bêste country-album   Feriene Steaten: 3x platina
  Kanada: platina
2002 Tim McGraw and the Dancehall Doctors n.f.t.   Feriene Steaten: 3x platina
  Kanada: platina
2004 Live Like You Were Dying wûn in American Music Award foar album fan it jier   Feriene Steaten: 4x platina
  Kanada: platina
2007 Let It Go nominearre foar in Grammy Award foar bêste country-album   Feriene Steaten: platina
  Kanada: goud
2009 Southern Voice n.f.t.   Feriene Steaten: goud
  Kanada: goud
2012 Emotional Traffic n.f.t. n.f.t.
2013 Two Lanes of Freedom n.f.t.   Feriene Steaten: goud
2014 Sundown Heaven Town (krekt útkommen) (krekt útkommen)
Kompilaasje-albums
Jier Titel Prizen en nominaasjes Resultaat
2000 Greatest Hits wûn in Billboard Music Award foar country-album fan it jier   Feriene Steaten: 6x platina
  Kanada: 2x platina
2006 Reflected: Greatest Hits, Vol. 2 n.f.t.   Feriene Steaten: 2x platina
  Kanada: platina
2008 Greatest Hits: Limited Edition n.f.t. n.f.t.
Collector's Edition n.f.t. n.f.t.
Greatest Hits 3 n.f.t.   Feriene Steaten: goud
Limited Edition: Greatest Hits, Volumes 1, 2 & 3 n.f.t. n.f.t.
2010 Number One Hits n.f.t.   Feriene Steaten: platina
2013 Tim McGraw & Friends n.f.t. n.f.t.
2014 Love Story n.f.t. n.f.t.

SinglesBewurkje

Eigen singles
Jier Titel Prizen en nominaasjes Resultaat
1992 Welcome to the Club n.f.t. n.f.t.
1993 Memory Lane n.f.t. n.f.t.
Two Steppin' Mind n.f.t. n.f.t.
1994 Indian Outlaw n.f.t.   Feriene Steaten: goud
Don't Take the Girl n.f.t.   Feriene Steaten: 2x platina
Down on the Farm n.f.t. n.f.t.
Not a Moment Too Soon n.f.t. n.f.t.
1995 Refried Dreams n.f.t. n.f.t.
I Like It, I Love It n.f.t.   Feriene Steaten: goud
Can't Be Really Gone n.f.t. n.f.t.
1996 All I Want Is a Life n.f.t. n.f.t.
She Never Lets It Go to Her Heart n.f.t. n.f.t.
Maybe We Should Just Sleep on It n.f.t. n.f.t.
1997 It's Your Love (mei Faith Hill) wûn 4 ACM Awards, 1 CMA Award, 1 CMT Music Award, 1 Billboard Award,
nominearre foar Grammy Awards foar bêste countryliet en bêste fokale countrygearwurking
  Feriene Steaten: 2x platina
Everywhere n.f.t. n.f.t.
Just to See You Smile wûn in Billboard Award foar countrysingle fan it jier n.f.t.
1998 One of These Days n.f.t. n.f.t.
Where the Green Grass Grows n.f.t. n.f.t.
For a Little While n.f.t. n.f.t.
1999 Please Remember Me n.f.t. n.f.t.
Something Like That n.f.t.   Feriene Steaten: goud
My Best Friend n.f.t. n.f.t.
2000 Some Things Never Change n.f.t. n.f.t.
My Next Thirty Years n.f.t. n.f.t.
2001 Grown Men Don't Cry n.f.t. n.f.t.
Angry All the Time (mei Faith Hill) n.f.t. n.f.t.
The Cowboy in Me n.f.t. n.f.t.
2002 Unbroken n.f.t. n.f.t.
Red Rag Top n.f.t. n.f.t.
Tiny Dancer n.f.t. n.f.t.
2003 She's My Kind of Rain n.f.t. n.f.t.
Real Good Men n.f.t. n.f.t.
Watch the Wind Blow By n.f.t. n.f.t.
2004 Live Like You Were Dying wûn in Grammy Award foar bêste countrynûmer songen troch in man;
wûn 2 ACM Awards, 1 CMA Award en 1 CMT Music Award
  Feriene Steaten: platina
Back When n.f.t. n.f.t.
2005 Drugs or Jesus n.f.t. n.f.t.
Do You Want Fries with That n.f.t. n.f.t.
My Old Stars n.f.t. n.f.t.
2006 When the Stars Go Blue n.f.t.   Feriene Steaten: goud
My Little Girl n.f.t.   Feriene Steaten: platina
2007 Last Dollar (Fly Away) n.f.t.   Feriene Steaten: goud
I Need You (mei Faith Hill) nominearre foar 2 Grammy Awards foar bêste countryliet en bêste fokale countrygearwurking   Feriene Steaten: goud
If You're Reading This nominearre foar 2 Grammy Awards foar bêste country-liet en bêste countrynûmer songen troch in man   Feriene Steaten: goud
Suspicions n.f.t. n.f.t.
2008 Kristofferson n.f.t. n.f.t.
Let It Go n.f.t. n.f.t.
2009 Nothin' to Die For n.f.t. n.f.t.
It's a Business Doing Pleasure with You n.f.t. n.f.t.
Southern Voice n.f.t.   Feriene Steaten: goud
2010 Still n.f.t. n.f.t.
Felt Good on My Lips n.f.t.   Feriene Steaten: goud
2011 Me and Tennessee (mei Gwyneth Paltrow) n.f.t. n.f.t.
Better than I Used to Be n.f.t.   Feriene Steaten: goud
2012 Right Back Atcha, Babe n.f.t. n.f.t.
Truck, Yeah n.f.t.   Feriene Steaten: goud
One of Those Nights n.f.t.   Feriene Steaten: goud
2013 Twisted (mei Colt Ford) n.f.t. n.f.t.
Highway Don't Care (mei Taylor Swift) n.f.t.   Feriene Steaten: platina
Southern Girl n.f.t.   Feriene Steaten: goud
2014 Lookin' for That Girl n.f.t. n.f.t.
Meanwhile, Back at Mama's (mei Faith Hill) n.f.t. n.f.t.
Gastsingles
Jier Titel Prizen en nominaasjes Resultaat
1996 Hope (mei ferskate artysten) n.f.t. n.f.t.
1998 Just to Hear You Say That You Love Me (mei Faith Hill) wûn 2 TNN/Music City News Awards en 1 ACM Award;
nominearre foar in Grammy Award foar bêste fokale countrygearwurking
n.f.t.
2000 Let's Make Love (mei Faith Hill) wûn in Grammy Award foar bêste fokale countrygearwurking n.f.t.
2001 Bring On the Rain (mei Jo Dee Messina) n.f.t. n.f.t.
2004 Over and Over (mei Nelly) n.f.t.   Feriene Steaten: goud
2005 Like We Never Loved at All (duët mei Faith Hill) wûn in Grammy Award foar bêste fokale countrygearwurking n.f.t.
2008 Nine Lives (mei Def Leppard) n.f.t. n.f.t.
2012 Feel Like a Rock Star (mei Kenny Chesney) wûn in CMA Award   Feriene Steaten: goud

Prizen en nominaasjesBewurkje

Jier Priis Resultaat Kategory Foar it nûmer/album
1994 American Music Award wûn album fan it jier Not a Moment Toon Soon
wûn bêste nije manlike sjonger n.f.t.
Billboard Music Award wûn bêste nije country-album Not a Moment Too Soon
wûn bêste nije manlike artyst n.f.t.
TNN/Music City News Award wûn manlike fideoklipartyst fan it jier n.f.t.
1995 American Music Award wûn favorite manlike country-artyst n.f.t.
1997 ACM Award wûn bêste single fan it jier (mei Faith Hill) It's Your Love
wûn bêste liet fan it jier (mei Faith Hill) It's Your Love
wûn bêste sangbarren fan it jier (mei Faith Hill) It's Your Love
Billboard Music Award wûn single fan it jier (mei Faith Hill) It's Your Love
CMA Award nominearre sangbarren fan it jier (mei Faith Hill) It's Your Love
TNN/Music City News Award wûn fideoklip fan it jier (mei Faith Hill) It's Your Love
wûn manlike artyst fan it jier n.f.t.
1998 Billboard Music Award wûn bêste countrysingle fan it jier Just to See You Smile
CMA Award wûn album fan it jier Everywhere
Grammy Award nominearre bêste countryliet (mei Faith Hill) It's Your Love
nominearre bêste fokale countrygearwurking (mei Faith Hill) It's Your Love
1999 ACM Award wûn bêste fideoklip fan it jier (mei Faith Hill) It's Your Love
wûn bêste sangbarren fan it jier (mei Faith Hill) Just to Hear You Say That You Love Me
wûn sjonger fan it jier n.f.t.
CMA Award wûn album fan it jier A Place in the Sun
wûn sjonger fan it jier n.f.t.
Grammy Award nominearre bêste fokale countrygearwurking (mei Faith Hill) Just to Hear You Say That You Love Me
TNN/Music City News Award wûn liet fan it jier (mei Faith Hill) Just to Hear You Say That You Love Me
wûn fokale gearwurking fan it jier (mei Faith Hill) Just to Hear You Say That You Love Me
2000 ACM Award wûn sjonger fan it jier n.f.t.
Billboard Music Award wûn manlike artyst fan it jier n.f.t.
CMA Award wûn sjonger fan it jier n.f.t.
National Fatherhood Initiative wûn heit fan it jier n.f.t.
2001 American Music Award wûn favorite manlike country-artyst n.f.t.
Billboard Music Award wûn bêste country-album Greatest Hits
wûn bêste countrysingle-artyst n.f.t.
wûn bêste country-album-artyst n.f.t.
wûn bêste manlike country-artyst n.f.t.
wûn bêste country-artyst n.f.t.
CMA Award wûn artyst fan it jier n.f.t.
Grammy Award wûn bêste fokale countrygearwurking (mei Faith Hill) Let's Make Love
2002 American Music Award wûn bêste country-album Set This Circus Down
wûn favorite manlike country-artyst n.f.t.
2003 American Music Award (jann.) wûn favorite manlike country-artyst n.f.t.
American Music Award (nov.) wûn favorite manlike country-artyst n.f.t.
Grammy Award nominearre bêste countrynûmer songen troch in man She's My Kind of Rain
Radio Music Award wûn bêste manlike country-artyst n.f.t.
2004 CMA Award wûn single fan it jier Live Like You Were Dying
NIAF Award wûn NIAF Special Achievement Award in Music n.f.t.
People's Choice Award wûn favorite country-artyst fan it jier n.f.t.
Radio Music Award wûn bêste manlike country-artyst n.f.t.
2005 ACM Award wûn single fan it jier Live Like You Were Dying
wûn liet fan it jier Live Like You Were Dying
American Music Award wûn album fan it jier Live Like You Were Dying
wûn favorite manlike country-artyst n.f.t.
CMT Music Award wûn meast ynspirearjende fideoklip Live Like You Were Dying
Grammy Award wûn bêste countrynûmer songen troch in man Live Like You Were Dying
People's Choice Award wûn favorite country-artyst fan it jier n.f.t.
2006 Grammy Award wûn bêste fokale countrygearwurking (mei Faith Hill) Like We Never Loved at All
People's Choice Award wûn favorite manlike artyst fan it jier n.f.t.
2007 Grammy Award nominearre bêste countrynûmer songen troch in man If You're Reading This
nominearre bêste fokale countrygearwurking (mei Faith Hill) I Need You
nominearre bêste country-liet If You're Reading This
nominearre bêste countryliet (mei Faith Hill) I Need You
nominearre bêste country-album Let It Go
2012 CMA Award wûn bêste sangbarren fan it jier (mei Kenny Chesney) Feel Like a Rock Star

Keppelings om utensBewurkje

Boarnen, noaten en referinsjesBewurkje

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Foar boarnen en oare literatuer, sjoch ûnder: References en Further reading, op dizze side.